Even voorstellen

Als penningmeester van stichting Thuis, gezegende man van Danyella (voorzitter van stg Thuis) en trotse vader van zes kinderen, heb ik heel wat meegemaakt. Meer dan twee jaar geleden kwam ik compleet tot stilstand, opnieuw helemaal geknakt en weer maximaal in de therapieën beland. Nu heb ik mezelf sinds kort een therapiepauze gegund, maar de vraag blijft: wat doe je dan om wat houvast en regelmaat terug te vinden? Mensen die mij kennen weten dat ik nooit voor de standaard aanpak ga…..het wordt altijd weer iets bijzonders, iets boven de grens, iets wat niet helemaal normaal is. Maar ja, wat is normaal eigenlijk? Een goede vriend stelde voor om een kleine sponsoractie op te zetten, zodat we wat extra inkomsten kunnen genereren voor stichting Thuis. Zeg dat vooral niet tegen mij, want voor ik het wist was ik een plan aan het schrijven en werd ik met de bladzijde enthousiaster. Dit is het geworden: 1400 kilometer in zeven dagen, met twaalf kilo bepakking als symbolisch gewicht. Ik ben super gemotiveerd en kan niet wachten tot we eindelijk van start mogen gaan. Gewoon nog een keer rammen met het kadaver, alles geven met het lijf, en dat ook nog eens voor het goede doel! Mooier kan niet, maar alleen is maar zo alleen dus zocht ik nog zo’n persoon als mij een beetje gek en altijd zin in een uitdaging. En ja zo kwam ik bij Fedor wij kennen elkaar al best een tijdje begin 1999 geloof ik. Nou we gaan het zien het word lachen, huilen, boos zijn en alles wat er tussen zit maar ik weet dat de mind set en drive er zijn bij ons beide.

getrouwd met Majken. We hebben 2 meiden van 10 en 12. In 1992 opgekomen voor vervroegde dienstplicht als Onderofficier en dit voorgezet tot 2014. Ik ben meerdere keren weggeweest en moest er door overtolligheid uit. Hierdoor in een diep dal terecht gekomen met alle problemen van dien. Na jaren therapie, gesprekken enz komt er nu iets op mijn pad om nog 'een keer te rammen'. Melvin ken ik al lang, en ook mee weggeweest. Zijn vraag of ik met hem iets wilde aangaan was een no-brainer. Alhoewel, 1400km lichamelijk en mentaal op de proef gesteld worden. Gelukkig zijn we beide prettig gestoord. Maar met plezier, want het is voor een Stichting die staat voor het thuisfront van en met de veteranen. De verbinding, de Stichting Thuis, en zeker de broederschap maken het, dat ik deze uitdaging aan wil gaan. Wat het ook mag brengen.